یه تحول بزرگ تو زندگی!

شروع موضوع توسط همراز ‏18/03/2013 در انجمن کودک و نوجوان

  1.  

    همراز کاربر تازه وارد کاربر انجمن

    تاریخ عضویت:
    ‏13/03/2013
    ارسال ها:
    28
    تشکر شده:
    61
    امتیاز:
    0
    شغل :
    مبلغ دینی در مدارس - مشاوره در امور جوانان
    محل سکونت:
    قم
    دوستان سلام
    این اولین پیام من تو ایده هاست . پس به خودم خوش آمد میگم:tashvighi:
    من چون در طول سال با بچه های دبیرستان و راهنمایی سر و کار دارم ، مطلبم رو از پنجره نگاه این گروه میگم :
    - اول سال تحویل که داریم میخونیم "حول الحالنا الی احسن الحال" واقعا از ته دل، دوس داریم یه تحول مثبت هم تو خانوادمون صورت بگیره.
    - از طرفی خدا هم تو قرآن گفته : تا خودتون چیزی رو تغییر ندین ، خدا هم تحولی در زندگی نخواهد داد" (رعد/11)
    *حالا سوالم اینه که :
    1- یه نوجوون برای این که بخواد تو زندگیش به این آرزوش برسه ، اول باید از چه موضوعاتی شروع کنه ؟
    2- پدر مادرا چجور میتونن تو این اتفاق بزرگ نقش داشته باشن؟
     
    #1
  2.  

    همراز کاربر تازه وارد کاربر انجمن

    تاریخ عضویت:
    ‏13/03/2013
    ارسال ها:
    28
    تشکر شده:
    61
    امتیاز:
    0
    شغل :
    مبلغ دینی در مدارس - مشاوره در امور جوانان
    محل سکونت:
    قم
    یکی از پاسخ هایی که برا این 2 سوال بنظرم میاد رو خدمتتون میگم:​
    1. شناخت صحیح و کامل از آرزوها:
    نوجوون ها برداشتشون از تحول تو زندگی ، بیشتر به این معناست که زندگیشون جوری بشه که بتونن تا حدودی به آرزوهاشون نزدیک بشن.

    [​IMG]
    بخاطر همین لازمه که در مرحله اول آرزوهاشون رو درست بشناسش، تا بتونن مسیر رسیدن باونهارو تغییر بدن.
    بنابر فرمایش مولا بین آرزو و اعمال انسان نسبت مستقیم وجود داره .
    *
    پس وظیفه پدر و مادرا اینه که از آرزوهای نوجوونشون رو بشناسن. که بعدش بتونن تو درست و غلطش بهش کمک کنن.
    واقعا چند درصد از والدین از آرزوهای نوجوون خودشون بخبرن؟؟؟!!!

    [​IMG]

    اما براستی والدین چطور میتونن به آرزوهای پنهان شده درقلب فرزندشون نزدیک بشن؟
    یکی از مهمترین روشها ، گفتگوی دوستانه و مستقیمه. یعنی پدر و مادر وقتی رو باید بذارن برای گفتگو درباره آرزوهای فرزندشون. تا او بتونه در فضای صمیمی حرفهای خودش رو بزنه. حرفهایی که اگر تو دلش باقی بمونه ممکنه جاده ای کج برای اهداف درست بکنه . پس اصل شنیدن این حرفها ارزش و اهمیت داره . حتی اگر آرزوهای بی ارزشی باشه. باید بهشون فرصت بدیم تا بگن. مواد لازم:
    محیطی خلوت و آرام برای گفتگو (از قبل جنگ ودعوایی بینمون رد وبدل نشده باشه)+ مقدمه ای کوتاه از آرزوهای نوجوانی خودمون(ترجیحا خنده دار باشه نه آرمانی) + ضمانت کامل نسبت به صمیمانه بودن سوال (که بعدا در دادگاه علیه خودش استفاده نمیشه!) + پرسش از آرزوهای قلبی وی برای آینده (اگر خجالت مانعه ، روش کتبی جایگزین مناسبیه) + تضمین نسبت به پیگیری و تلاش برای رسیدن به اهدافش ( در حد توان و امکانات )
    واز الان به بعد شمشیر زبان در نیام کام باقی می ماند! تا مخاطب خودش را تخلیه کند.
    تحقیر ممنوع / سرزنش هرگز / مقایسه ابدا / بیحوصلگی وای وای / و و و
    فقط و فقط گوش باشیم و گوش
    همانگونه که پیامبر عزیزمون بود .پیامبر آنچنان مشتاقانه به حرفهای مردم گوش میداد که به او لقب گوش دادند .** حرفهایی که گاه 2زار هم نمی ارزید. مثلا چوپانی درباره تفاوت گوسفند های خود میگفت و پیامبر آنچنان به حرفهای او توجه میکرد که گوییا مهمترین مسئله علمی را میشنود .
    پس در مرحله شناخت نباید واکنش تند یا تعجبی یا بی تفاوتی داشته باشیم. چرا که مخاطب را از گفتن ادامه حرفهایش دلسرد میکنیم . اگرهم همه آرزوهایش را گفته باشد به هدایت های بعدی ما گوش نمیدهد .
    اما اگر قرار باشد فقط سکوت کنیم ، پس در مواجهه با آرزوهای غلط وی چه باید کرد؟؟
    ادامه دارد...

    [HR][/HR]* امیر مؤمنان(ع) می فرماید: من اطال الامل اساء العمل؛
    هر کس آرزویش را طولانی کند عملش را زشت و ناپسند می گرداند (نهج البلاغه، فیض الاسلام، حکمت 35)

    **توبه/61 : ومنهم الذین یؤذون النبی و یقولون هو اذن قل اذن خیر لکم یؤمن بالله و یؤمن للمؤمنین و رحمه للذین امنوا منکم و الذین یؤذون رسول الله لهم عذاب الیم
    برخی از آنان کسانی هستند که پیامبر را آزار می دهند ومی گویند او گوش است (یعنی دهن بین و حرف شنو)بگو برای شما گوش خوبی است که بخدا ایمان دارد و مؤمنان را تصدیق می کند
     
    #2
  3.  

    قلم کاربر ماندگار کاربر انجمن

    تاریخ عضویت:
    ‏08/04/2012
    ارسال ها:
    2,292
    تشکر شده:
    6,508
    امتیاز:
    113
    جنسیت:
    زن
    یکی از مهارت های کار با نوجوانان، شناخت حالت های دوران نوجوانی شان است.
    حالت هایی که اگر شناخته نشده و چگونگی برخورد با آن ها را بلد نباشیم، آنان را در بحران وارد کرده و گاهی منجر به بی هویتی و خودکشی هم می شود .

    بنابراین ، اولین کار، شناخت ویژگی های دوران رشد نوجوانان است و بهتر از آن این است که این حالت ها را نیز با او در میان بگذاریم.

    این مورد ، بارها در کلاس های مختلف مشاهده شده است و توصیه ما به معلمان و والدین این است که پیرامون این مسئله مطالعه داشته باشند و این نکات را از کتاب در آورده و یااز روی کتاب روان شناسی رشد، برای نوجوانشان بخوانند که بداند اگر فکر می کند در این دوران همه او را تحت نظر گرفته اند، مخصوص دوران نوجوانی اش است و اگر فکر می کند که این دوران درون خود، جنگ دارد و به قولی خود درگیری ، این هم از ویژگی های این دوران است.و ....
     
    #3
  4.  

    همراز کاربر تازه وارد کاربر انجمن

    تاریخ عضویت:
    ‏13/03/2013
    ارسال ها:
    28
    تشکر شده:
    61
    امتیاز:
    0
    شغل :
    مبلغ دینی در مدارس - مشاوره در امور جوانان
    محل سکونت:
    قم
    باتشکر از پاسخ قشنگتون، باید عرض کنم کلام شما عین حقیقت است اما واقعیت موجود چیزی غیر از این!
    یعنی مشکل عدم شناخت که در والدین وجود داره ، بخشی ش به عدم مطالعه و تحقیق بر میگرده که شما هم اشاره فرمودین.
    اما واقعا چند درصد از والدین با راهکار مطالعه بدنبال حل مشکل نوجوان خودشون میرن؟!
    اساسا میزان مطالعه در میان والدین(باسواد) چند دقیقه یا بهتره بگم چند صدم ثانیه در روزه؟


    دیروز یکی از دانش آموزام می گفت که می خواسته با پدرش راجع به موضوع آرزوهاش بشینه و حرف بزنه ، پدرش اولش که حواسش به کار خودش بوده بعدهم که با اصرار فرزندش سرشو بالا میاره ، شنیده و نشنیده شروع میکنه به اعتراض کردن نسبت به زیاده خواهی فرزندش و مقایسه با دوران جوونی خودش.:pir: این بنده خدا هم که خواست حرفش رو تموم کنه پدره شروع کرده به توهین که بلند شو برو دیگم ازین شرو ور ها نشنوما!! خلاصه خستتون نکنم ، آخرگفتگو هم با 1 پذیرایی جانانه بچشو از اتاقش بیرون کرده. بقول خودش تو شب عید، 1 تا سیلی آبدارومحکم عیدی گرفته!
    :kharej:

    اونم کی؟؟؟ پدری که مثلا فرهنگیه! حالا بیا به این پدر بگو باباجان بیا مطالعه کن و عین متن کتاب رو برا بچه ات هم بخون
    یه جورایی مث جک سال می مونه. کسی که حوصله شنیدن نداره رو بخوایم به خوندن دعوت کنیم!:help:

    البته برای قشر فهیم وبافرهنگ از والدین که فقط اطلاعاتشون کمه ، مطالعه روش بسیار مفیدیه.که متاسفانه این قشر بسیار کم هستن.
    واین همه که سر شمارا به درد آوردیم از باب دردودلی بود نسبت به قصه پرغصه والدین بی حوصله یا بی توجه!
    خدا نسلشون رو و نسلمون رو هدایت کنه
    :Doaa:

    فقط اون سوال باقی موند که والدین چجور میتونن به آرزوهای قلبی فرزندشون نزدیک بشن؟
    چون اکثریت بچه هام وقتی که تو کلاسها ازشون میپرسم یا بیرون خودشون مراجعه میکنن ، میگن ما فلان موضوع مهم رو سالهاست تو دلمون نگه داشتیم و به پدر مادرامون نگفتیم . تیپ های مختلف از خانواده های مختلف.

    چرا؟ مشکل کجاست؟
    :fekr:
    والدین چه روشی رو باید بکار بگیرن که بچه ها موضوعات متعدد و اصلی زندگیشون رو، به اونا بگن نه به دیگران!
    ازین که این پست رو قابل دونستین صمیمانه تشکر میکنم.
     
    #4
  5.  

    مهرانه کاربر ماندگار کاربر انجمن

    تاریخ عضویت:
    ‏18/03/2012
    ارسال ها:
    3,371
    تشکر شده:
    4,554
    امتیاز:
    0
    شغل :
    .
    محل سکونت:
    شهر دکتر خدا دوست پدر پروفسور چشم پزشکی دنیا .....

    نوجوان با توجه به خصوصیات و حالات نوجوانی اش به واسطه ی تغییراتی که در دوران بلوغ با آن روبرو میشود روحیات خاصی در آنان شکل میگیرد که متاسفانه والدین به دلیل ناآگاهی از این خصوصیات دوران نوجوانی به جنگ و ستیز با نوجوان خود میپردازند در حالیکه نوجوان در دوران نوجوانی دیگر تمایل ندارد امر و نهی شود و مانند یک کودک با آنها برخورد شود پس والدین باید به این نگته توجه ویژه ایی کنند. به نظر من ترتیب دادن جلسات در قالب انجمن گفتگوی شما با والدین و آگاه ساختن والدین از تغییر و تحولات دوران نوجوانی و اینکه چگونه در این دوران نوجوان خود را درست به مقصد جوانی همراهی کنند خالی از لطف نخواهد بود

    آگاه کردن والدین از اینکه دروان نوجوانی دوران سرگشی و تمرد است و نباید با این سرکشی که نمود اعلام استقلال در نوجوان است غیر منطقی و شدید برخورد کنند ,بلکه باید جنبه های مثبت را تقویت و جنبه های منفی را گوشزدنمایند نوجوان در این دوران بیشتر به دنبال پاسخ به سوال من کیستم هست و تلاشی که در این زمینه دارد را نباید به عنوان نافرمانی و اذیت و آزار والدین تلقی کرد باید برای والدین توضیح داد که نوجوان ممکن است در این دوره روحیه ی ضد پیدا کند اما باید توجه داشت که اگر نوجوان در این دوره کمک نشود و نتواند در پیدا کردن جواب سوالش که من یستم است موفق شود دچار اختلالات روانی خواهد شد باید والدین را آگاه کرد که مدام دانش خود و بزرگی خود را به رخ فرزند نکشند که همین موجب جدایی آنان از والدین خواهد شد


    باید به والدین آموخت که به خلوت و تنهایی نوجوانان احترام بگذارند ,از پیشگویی در مورد اینده نوجوانان بپرهیزند احساسات نوجوانان را جریحه دار نکنند مدام انتقاد از شخصیت و خلق و خوی نوحجوان نکنند


    به نظرم اینها نگاتی است که باید به والدین منتقل شود..........
     
    مدیر انجمن فرهنگی, مدیر انجمن خانواده و قلم از این پست تشکر کرده اند.
    #5
  6.  

    قلم کاربر ماندگار کاربر انجمن

    تاریخ عضویت:
    ‏08/04/2012
    ارسال ها:
    2,292
    تشکر شده:
    6,508
    امتیاز:
    113
    جنسیت:
    زن
    بنده هم یه سوال از همه بزرگواران می پرسم:


    در سن نوجوانی، والدین تا چه اندازه می توانند نقش مهمی را برای فرزندانشان داشته باشند؟


    با توجه به اینکه نوجوان در سن مخصوص خودش، تمایلش به غیر والدین بیشتر است تا والدین.

     
    مدیر انجمن فرهنگی و مدیر انجمن خانواده از این پست تشکر کرده اند.
    #6
  7.  

    همراز کاربر تازه وارد کاربر انجمن

    تاریخ عضویت:
    ‏13/03/2013
    ارسال ها:
    28
    تشکر شده:
    61
    امتیاز:
    0
    شغل :
    مبلغ دینی در مدارس - مشاوره در امور جوانان
    محل سکونت:
    قم
    پاسخ به 2 جمله

    سلام و عرض ادب
    از جناب دانشجو بخاطر پیامشون ممنونم


    پاسخ:
    درست مثل این می مونه که بگیم وجود یه آشپز خوب،
    تا چه اندازه میتونه در خوشمزگی یه غذا موثر باشه؟!!!
    والدین سرآشپز زندگی بچه هان.
    اگر خوب کارکنن خوب نتیجه میگیرن
    اگرم غیر اصولی رفتار کنن ، نوجوون هاشون بد میشن.
    (واینجا اتفاقا اگر آشپز 2 تا نباشه، آش یا شور میشه یا بی نمک!)
    :eek:k:

    پس والدین هم 100درصد موثرند
    وهم اینکه تمام وکمال مسئول هستند.

    شاید گفته بشه جامعه هم خیلی تاثیر داره.
    دوستان ناباب / محیطهای آموزشی / رسانه / و...
    من هم قبول دارم . اما آیا این شرائط برا همه افراد یکسان نیست؟
    پس چرا ازیه مدرسه ناسالم، یامحله ناجور، یا فامیل ناصالح،
    بچه های خوب هم بیرون میان؟
    چون پدر مادر نقششون رو درست ایفا کردن.

    پدران و مادران شهدا بهمون ثابت کردن
    که میشه تو سخت ترین شرائط، بهترین فرزند رو تربیت کرد.

    اما بخش دوم:

    این یک قانون کلی نیست که نوجوونها همیشه به غیر والدین تمایل داشته باشن.
    بلکه اگر والدین نقش خودشون رو درست اجرا نکنن، این اتفاق میفته.
    ضمن اینکه میل به دوست یابی که در این سنین اوج میگیره،
    و نیاز روحی این دوره هم بحساب میاد، بمعنای گریز از خانواده نیست.
    بلکه در یک خانواده ایده آل ، از نگاه فرزند
    محبت والدین به مراتب بیشتر از محبت دوست ارزش پیدا میکنه.
    یعنی اگر تضادی بین خواسته هاو تمایلات والدین و دوستان یک نوجوون شکل بگیره
    او جانب والدین رو انتخاب میکنه.

    البته همونطور که گفتم این جریان مال همه جا نیست
    بلکه فقط تو خانواده های ایده آل پیدا میشه
    که کاملترین نمونه اش خانواده اهلبیته
    و بعد از اون، خانواده "برخی" از بزرگان دینی مون.
    وحتی ساده تر از اون. "برخی" از خانواده های شهدا هم اینجور بودن.

    تازگیا دارم 1 کتاب خیلی قشنگ میخونم که دقیقا همین قصه توش واضح و روشنه.
    کتاب
    دختر شینا که سرگذشت یک همسر شهید رو نشون میده،
    (خانوم قدم خیر محمدی کنعان)
    که این دختر تو دوره نوجوونیش هییییییییییییییچ تمایلی یه غیراز خانوادش نداره!
    این اوج هنر پدر این دختره
    تازه این پدر ، خودش، پدر شهید نیست. بلکه دامادش شهید شده.
    اما اینقدر هنرمندانه با دخترش تو نوجوونی رفتار کرده که ...
    بهتره خودتون کتاب رو بخونید تا ببینید 1پدر روستایی چه کارهایی میکرده!
    :reading:
    یاحق
     
    مدیر سایت, قلم و مدیر انجمن فرهنگی از این پست تشکر کرده اند.
    #7
  8.  

    قلم کاربر ماندگار کاربر انجمن

    تاریخ عضویت:
    ‏08/04/2012
    ارسال ها:
    2,292
    تشکر شده:
    6,508
    امتیاز:
    113
    جنسیت:
    زن
    جمله ها رو چرا جداگانه بررسی کردین؛ هر دو با هم منظورم بود. :Gig:

    در کتب روان شناسی و روان شناسی اجتماعی، که مطالبش مربوط به عموم افراد هست(اشاره به کلامتون که همه این طور نیستند)، راجع به مسئله هویت صحبت به میان آمده و رشد هویت را که در دوره نوجوانی به اوج خود می رسه یا به قول معروف از ویژگی های دوران نوجوانی است، این طور بیان کرده است که :

    «جداشدن خودانگاره نوجوان از خودانگاره عمومی خانواده. این جدایی خود، از آغاز زندگی کودک به صورت های مختلف، مشاهده می شود و در دوره نوجوانی به اوج خود می رسد و فرد به تدریج به یک جوان متمایز و مستقل که راه خاص خویش را در زندگی دنبال خواهد کرد، تبدیل می کند.
    نیرومند شدن فرد در دوره نوجوانی و تمایز روانشناختی و دیدگاه ها و باورها و آرمان های اختصاصی وی، شخص ویژه ای از او می سازد که برای تجدید ارتباط خود با دیگران به کوشش و مبارزه برمیخیزد.
    این کوشش و مبارزه به جدایی نسبی (و گاه شدید) فرد از خانواده و بزرگسالان می انجامد و پس از تثبیت این هویت و موقعیت، در ارتباط های خود با دیگران تجدید نظر می کند.
    »[1]

    مسلما نمی شه این نکته و جدایی را حذف کرد چرا که بارها مشاهده شده و اپیدمی هم دارد. اگر دقت کنیم.
    اما عرض بنده این بود که با توجه به این نکته و دوره جدایی موقتی که فرزندان دارند، والدین در این دوره آیا نقشی دارند؟ مسلم هست که دارند. چرا که نقش والدین هیچگاه تمامی ندارد. و در هر دوره، شیوه ایفای نقششان مختلف خواهد بود که شما نیز اشاره فرمودید.

    اما سوال این جاست که والدین، در این دوره جدایی و حساس از دید بچه ها، به جهت تعیین کنندگی هویت و آینده نسبی آن ها، چه نقش هایی دارند و چگونه می توانند به فرزندان کمک کنند؟:fekr:


    ------------------------------------
    [1] روانشناسی رشد، دکتر حسین لطف آبادی، ص 129 و ...
     
    مدیر سایت و مهرانه از این پست تشکر کرده اند.
    #8
  9.  

    قلم کاربر ماندگار کاربر انجمن

    تاریخ عضویت:
    ‏08/04/2012
    ارسال ها:
    2,292
    تشکر شده:
    6,508
    امتیاز:
    113
    جنسیت:
    زن
    کتاب زیبایی است. توصیه ما هم اینه که مخاطبین این کتاب رو حتما دست بگیرند که دیگه زمین نمی گذارن.:bale:
     
    مدیر سایت و مهرانه از این پست تشکر کرده اند.
    #9
  10.  

    همراز کاربر تازه وارد کاربر انجمن

    تاریخ عضویت:
    ‏13/03/2013
    ارسال ها:
    28
    تشکر شده:
    61
    امتیاز:
    0
    شغل :
    مبلغ دینی در مدارس - مشاوره در امور جوانان
    محل سکونت:
    قم

    اگرچه نظامی گنجوی، نوجوانی را دوره خواستن های دل و نخواستن گفتن های زبان می شناسد.
    اگرچه سعدی، نوجوانی را دوران سركشی، هوسبازی، دمدمی مزاجی و پیوندهای زودگذر می شمارد.
    اگرچه
    مؤلف قابوسنامه، در فصول مختلف كتابش نوجوانی را دوران غرور،
    سركشی، تحقیر پیران و لطافت طبع و عاشقی می نامد.
    اگرچه برخی از
    نویسندگان معاصر، نوجوانی را «موج ناغنوده»، «اخگر نهفته به خاكستر»،
    «سرگشته به توفان» ، «شیر پر غرور در بند» و نظایر آن وصف كرده اند.
    اگرچه
    روان شناس آمریكایی«استانلی هال» كه او را پدر روان شناسی بلوغ می نامند،
    نوجوانی را دوران «توفان و فشار» نامیده است.
    واگرچه در طی قرون، از این دوره نوجوانی با نام هایی چون: بحران، توفان، تب بلوغ،
    دوره احساس گرایی، عاطفه پرستی و دوره دیوانگی های سازنده نیز یاد كرده اند.

    اما اینها همه، تنها یک روی سکه نوجوانی است.
    روی دیگر این دوران را نیز اینجا ببینید:


    زمین آماده
    امیرالمومنین على عليه السلام :
    إِنَّما قَلبُ الحَدَثِ كَالرضِ الخاليَةِ ما اُلقىَ فيها مِن شَىْ ءٍ قَبِلَتهُ؛
    دل نوجوان مانند
    زمين آماده است كه هر بذرى در آن افشانده شود، مى پذيرد.
    نهج البلاغه، نامه 31


    پیشرو در کارهای خیر
    امام صادق عليه السلام :
    عَلَيكَ بِالحداثِ فَإنَّهُم أَسرَعُ إلى كُلِّ خَيرٍ؛
    نوجوانان را درياب زيرا كه آنان سريع تر به
    كارهاى خير روى مى آورند.
    كافى، ج8، ص93، ح66


    دل نازکتر از دیگران
    رسول اكرم صلى الله عليه و آله :
    اوصيكُم بِالشُّبّابِ خَيرا فَإِنَّهُم أَرَقُّ أَفئِدَةً
    به شما درباره جوانان به نيكى سفارش مى كنم چرا كه آنان
    نازك دل ترند.
    سفينة البحار، ج2، ص176


    غیر مقلد از سنتهای پوسیده
    امیرالمومنین على عليه السلام :
    لاتَقسِروا أَولادَكُم عَلى آدابِكُم فَإنَّهُم مَخلوقونَ لِزَمانٍ غَيرِ زَمانِكُم؛
    آداب و رسوم خود را به فرزندانتان تحميل نكنيد زيرا آنان براى زمانى
    غير از زمان شما آفريده شده اند.
    شرح نهج البلاغه، ج20، ص267، ح102


    دوره طلایی
    این دوره نوجوانی برای مطالعه کردن و یادگرفتن دوره خیلی خوبی است
    واقعا یک
    دوره طلایی است
    امام خامنه ای (حفظه الله تعالی)


    پس از نیمه پر لیوان غافل نشیم
    چون بعضی اوقات از آن نسبتهای تند،
    برای پاک کردن صورت مسئله (وظائف والدین) استفاده میشود!

    یاحق
     
    #10
  11.  

    همراز کاربر تازه وارد کاربر انجمن

    تاریخ عضویت:
    ‏13/03/2013
    ارسال ها:
    28
    تشکر شده:
    61
    امتیاز:
    0
    شغل :
    مبلغ دینی در مدارس - مشاوره در امور جوانان
    محل سکونت:
    قم

    2- ارائه الگوهای مناسب: + فیلم


    بعد از شناخت صحیح از آرزوهاشون،
    یکی از روشهای تاثیر گذاری در نوجوون ها ،
    ارائه الگوی مناسب برای پیدا کردن مسیرزندگیشونه.

    شاید پرسیده بشه که حالا تو این محیطهای ناسالم، الگو از کجا گیر بیاریم؟؟؟
    پاسخ اینه که:
    چه الگویی بهتر از خود پدر و مادر!
    خودشون درست زندگی کنن تا بچه ها هم درست انتخاب کنن.
    یعنی نوجوون باید بتونه به پدرمادر خودش تو هر موقعیتی که هستن، افتخار کنه.
    تابعد بتونه از اونا مدل زندگی بگیره.

    اما پدر مادری که خودشون باهم دیگه مشکل دارن.
    با گذشته خودشون مشکل دارن،
    با شغلشون مشکل دارن،
    با فامیلای هم مشکل دارن،
    با خواجه حافظ شیراز مشکل دارن!
    و از همه مهمتر تو ارتباط با خدا مشکل دارن،
    نمیتونن الگو بشن یا الگو معرفی کنن.


    ذات نایافته از هستی بخش
    کی تواند که شود هستی بخش؟!

    یه یک نمونه الگوی خوب در خانواده نگاه کنید و لذت ببرید:

    [video]http://s3.picofile.com/file/7708111719/_1605_1581_1605_1583_1581_1587_1610_1606_1591_1576 _1575_1591_1576_1575_1610_1610_.flv.html[/video]

    ایشون پدر سید محمد حسین طباطبایی،
    حافظ خردسال و معجزه قرآنی کشورمون هستند.

    یاحق
     
    #11