یعنی چی که برای هر کاری .... ادامه داره سوال. بفرما داخل، دم در بده

شروع موضوع توسط دانش جو ‏04/10/2013 در انجمن معاد شناسی

  1.  

    دانش جو کاربر مسعتد کاربر انجمن

    تاریخ عضویت:
    ‏09/05/2013
    ارسال ها:
    385
    تشکر شده:
    719
    امتیاز:
    0
    [​IMG]
    (همین طور زل زدم به عکس های غسالخانه.. سکوت محض شدم.)

    یکی از کارهایی که استادم بهم گفته بکنم اینه که هر کاری که انجام می دم با زاویه دید آخرتی باشه.
    یعنی چی که با زاویه دید آخرتی؟

    می گفتن مثلا وقتی فلان کار رو می کنی، فکر کنی و با حتی چند واسطه ، نیتت رو به قیامت و معاد و روزآخرت برگردونی.

    شما فهمیدین که دستور استادم چی بوده؟
    یعنی چی در کارهام نیت آخرتی داشته باشم؟
     
    بتول, قلم, مدیر محتوایی و 2 کاربر دیگر از این پست تشکر کرده اند.
    #1
  2.  

    مطهر کاربر مسعتد کاربر انجمن

    تاریخ عضویت:
    ‏08/04/2013
    ارسال ها:
    430
    تشکر شده:
    1,221
    امتیاز:
    0

    سؤال خیلی خوبی را مطرح کردید و نتیجه خوبی هم انشاءالله خواهیم گرفت.

    یک داستانی از زندگی سیدمرتضی علم‌الهدی و سیدرضی رحمهما‌الله شنیده بودم که الان سندش را نمی‌دانم ولی کار زیادی با سند داستان ندارم، بلکه استفاده‌ای که از این داستان می‌بریم مهم است.
    می‌دانید این دو بزرگوار از علمای بزرگ جهان تشیع بودند و باهم برادر بودند و استاد هر دوی آنها شیخ مفید رحمةالله‌علیه بود. سیدرضی همان کسی است که نهج‌البلاغه را جمع‌آوری کرد.


    ایندو همان دو بزرگواری هستند که شیخ مفید در خواب دید که حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها دست حسن و حسین علیه‌السلام را گرفته و پیش شیخ آمد و فرمود: شیخ به فرزندانم علم دین بیاموز که فردای آن روز مادر سیدمرتضی و سیدرضی این دو بزرگوار را آورد و گفت: شیخ به فرزندانم علم دین بیاموز.[SUP]1[/SUP]

    اما داستانی که محل شاهد ما هست:
    یک روز شیخ مفید به این دو شاگرد بزرگوارش فرمود که یک هفته مراقب اعمالتان باشید و سپس نزد من بیایید.
    دو برادر که همیشه مراقب اعمالشان بودند و این هفته، حساسیت بیشتری به خرج دادند و پس از یک هفته نزد استاد حاضر شدند.
    شیخ فرمود کدامیک از شما، حرامی از او سر نزده است؟ فرمودند هیچ حرامی مرتکب نشده‌ایم.
    سید مرتضی فرمود: استاد من علاوه بر اینکه کار حرامی مرتکب نشده‌ام بلکه کار مکروه هم انجام نداده‌ام.

    اینجا بود که سیدرضی به سخن آمد و فرمود: استاد من مکروه که هیچ، کار مباح هم انجام نداده‌ام. (کار مباح به کارهایی گفته می‌شود که انجام دادن یا ندادن آنها از لحاظ شرعی مساوی است؛ مثل خوابیدن و خوردن و ...
    [SUP]2[/SUP]).

    شیخ مفید و سیدمرتضی متعجب شدند و پرسیدند: چطور اینچنین چیزی امکان دارد؟ مگر می‌شود تو نه خورده باشی و نه خوابیده باشی و نه کارهای روزمره‌ات را انجام داده باشی؟
    سیدرضی فرمود: من با هر کار مباحی که مواجه می‌شدم، نیت الهی می‌کردم و با این نیت، آن کار را مستحب می‌کردم و سپس انجام می‌دادم. مثلا غذا را نه به نیت خوردن بلکه به نیت نیروگرفتن برای بندگی بهتر می‌خوردم.


    نتیجه:
    در روایت شریف نبوی وارد شده است:
    «إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ وَ لِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَى‏؛ همانا اعمال با نیت است و برای مرد آن‌چیزی است که نیت می‌کند»؛ [SUP]3[/SUP] لذا نیت انسان اصل و اساس و پایه اعمال اوست.
    پس چه خوب است انسان اعمالش را نیات الهی انجام دهد تا هم ثواب برده و رضایت الهی را جلب کند و هم اینکه آن عمل موجب تعالی روحی او باشد.


    ------------------------------------
    1. ریحانةالادب، ج1، ص185.
    2. الاصول العامة للفقه المقارن، ج1، ص65.
    3. اصول کافی، ج11، ص27.
     
    مهرانه, قلم, مدیر محتوایی و 2 کاربر دیگر از این پست تشکر کرده اند.
    #2
  3.  

    دانش جو کاربر مسعتد کاربر انجمن

    تاریخ عضویت:
    ‏09/05/2013
    ارسال ها:
    385
    تشکر شده:
    719
    امتیاز:
    0
    پس منظورشون این بوده که همه نیت ها الهی بشه.
    چطور می شه همه نیت ها رو الهی کرد.
    حتی می گفتند با چند واسطه .
    یعنی مثلا آب خوردن من چه نیتی پیدا می کنه؟
    یا تلویزیون دیدن من؟
    یا کتاب خوندن من؟
    یا تو ایده ها اومدن من؟

    کلا نفس کشیدن من حتی؟
     
    مدیر محتوایی, مطهر و مدیر انجمن اعتقادات از این پست تشکر کرده اند.
    #3
  4.  

    مطهر کاربر مسعتد کاربر انجمن

    تاریخ عضویت:
    ‏08/04/2013
    ارسال ها:
    430
    تشکر شده:
    1,221
    امتیاز:
    0


    در روایت مشهور نبوی وارد شده است: «و إنّما الدنيا مزرعة الآخرة؛ همانا دنیا محل زرع برای آخرت است». 1
    کشاورز خوب و نمونه تلاش می‌کند با راه و روش‌های مختلف و با تلاش مستمر و پیگیر، محصول بهتر و بیشتری از مرزعه خود برداشت کند؛ او مراقب علف‌های هرز می‌باشد و به طور مرتب، آن‌ها را از بین می‌برد تا آسیبی به محصول اصلی وارد نشود.
    علاوه بر هرس کردن علف‌های هرز، تلاش در جهت تقویت خاک و دانه گیاهان و درخت‌های کاشته شده با کودهای مختلف و آبیاری مناسب و به موقع می‌کند تا محصولی سالم و زیاد به دست آورد.

    دنیا نیز برای انسان مؤمن به منزله زمین کشاورزی است که محل برداشت محصول آن، روز قیامت است؛ مؤمن در این دنیا تمام تلاشش را به کار می‌بندد تا از این شرایط به دست آمده حداکثر استفاده را در جهت آبادکردن هرچه بهتر قیامت خود استفاده کند.
    مؤمن در جهت نیل به این هدف، از خاصیت و ویژگی نیت غافل نیست و از آن به نحو احسن در این مسیر استفاده می‌نماید.
    مؤمن می‌داند که نیتش از عمل او برتر و بهتر است 2 و لذا تمام سعیش را در راستای سالم کردن آن صرف می‌کند و اصل را نیت خود قرار می‌کند.


    برخی از کارها بدون نیت الهی باطل و موجب خسران است و باید نیت الهی در آنها وجود داشته باشد، مثل نماز خواندن و روزه گرفتن و غیره که اصطلاحا از آنها به اعمال عبادی تعبیر می‌شود
    ولی برخی اعمال، از لحاظ شرع اسلام بدون نیت الهی نیز صحیح است ولی مؤمن زیرک می‌باشد 3 و از این مسیر نیز در جهت برپایی قیامتی شاد و خرم استفاده می‌کند؛ مثلا همان مثال‌هایی که زدید و هزاران مثال دیگر (تماشای تلویزیون، گشت زدن در اینترنت، کتاب خواندن، آب و غذا خوردن و ...).


    نیت الهی داشتن کارهای انسان را نظم می‌بخشد و او را در مسیر الهی قرار داده و در این مسیر ثابت قدم می‌کند.
    مثلا تماشای تلویزیون یا گشت‌زنی در اینترنت یک امر معمولی روزانه است؛ شما فرض کنید در این دو کار به ظاهر معمولی، اگر نیت الهی نباشد و یا اصلا توجهی به نیت نباشد (نیت قطعا هست، الهی یا غیرالهی اگرچه ما توجه نداشته باشیم)، اهمیتی نخواهد داشت که به چه برنامه‌های تلویزیونی نگاه شود یا در چه فضای اینترنتی مشغول گشت‌زنی باشد؛ اما وقتی نیت از این دو عمل الهی بود، تماشای برخی برنامه‌ها از دستور تماشا خارج خواهد شد و رجوع به سایت‌های غیرضرور یا مضر ممنوع خواهد گردید و لذا یک نظم الهی در زندگی انسان جریان خواهد یافت.


    خلاصه اینکه دنیا چاقوی دولبه است و بسته به نیت انسان، یا محل خیر است یا محل شر؛ لذا در روایت می‌فرماید:
    «الدنیا مزرعة الخیر و الشر؛ دنیا مزرعه خیر و شر می‌باشد». 4

    ------------------------------------------
    1. اصول کافی، ج3، ص38.
    2. اصول کافی، ج2، ص84.
    3. نهج الفصاحه، ص780.
    4. عیون الحکم، ص38.
     
    مهرانه, دانش جو, قلم و 2 کاربر دیگر از این پست تشکر کرده اند.
    #4
  5.  

    قلم کاربر ماندگار کاربر انجمن

    تاریخ عضویت:
    ‏08/04/2012
    ارسال ها:
    2,292
    تشکر شده:
    6,508
    امتیاز:
    113
    جنسیت:
    زن
    نگاه آخرتی داشته باش

    شاید دستورشون این بوده که در همه کارها باید نگاه آخرتی داشت. اما این نگاه چطور می تونه باشه؟

    1. به یاد آخرت باش که آن جا به حساب اعمالت می رسند.


    امیرالمومنین علیه السلام می فرمایند: عـِبـادَ اللّهِ اِحـْذَرُوا يـَوْمـاً تـُفـْحـَصُ فـيـهِ الاَْعـْمـالُ وَ يـَكـْثـُرُ فـيـهِ الزِّلْزالُ وَ تـَشـيـبُ فـيـهـِ الاَْطْفالُ.(1) بندگان خدا! از روزي بترسيد كه عمل ها وارسي مي شود و اضطراب در آن زياد و كودكان پير مي شوند!


    وقتی به یادمحاسبه قیامت بیافتی، نگاهت به اعمال و رفتارت بر می گرده و اونوقته که:

    2. قبل از محاسبه قیامت، خودت به حساب خودت می رسی و بررسی می کنی:


    امیرالمومنین علیه السلام می فرمایند: اِجْعَلْ جِدَّكَ لاِِعْدادِ الْجَوابِ لِيَوْمِ الْمَسْئَلَةِ وَالْحِسابِ
    (2) بكوش تا براي پاسخگويي در روز پرسش و حساب رسي آماده باشي .


    حواست باشه نهایت دقتت رو بکنی اگرچه که باز هم حسابرسی قیامت دقیق تر هست:
    امیرالمومنین علیه السلام می فرمایند: اِعْلَمْ اَنّ حِسابَ اللّهِ اَعْظَمُ مِنْ حِسابِ النّاسِ.(3) بدان ! حسابرسي خداوند از حسابرسي مردم سخت تر است .


    وقتی به حساب خودت برسی می بینی که خیلی کم داری. اونوفته که:

    3. باید توشه جمع کنی:

    امیرالمومنین علیه السلام می فرمایند: فَتَزَوَّدُوا فِي اَيّامِ الْفَناءِ لاَِيّامِ الْبَقاءِ
    (4) مردم ! در روزهاي فناپذير، براي روزگار جاودان ، توشه برگيريد.


    وقتی شما این روند نگاه رو داشته باشید، در کارهاتون دقت بیشتر خواهی کرد و تلاش بیشتر خواهید کرد و از ریزترین کارهاتون بهره های عالی خواهید برد ان شاالله. با نیت های خالصانه و ...
    و ان شاالله مشتاق قیامت خواهید شد.


    --------------------------
    1. نهج البلاغه خ 156، ص 180.
    2. شرح غررالحكم ، ج 2، ص 623.
    3. نهج البلاغه ، ن 40، ص 955.
    4. نهج البلاغه ، خ 157، ص 462.
     
    مودّت, مطهر, بتول و 2 کاربر دیگر از این پست تشکر کرده اند.
    #5
  6.  

    بتول کاربر تازه وارد کاربر انجمن

    تاریخ عضویت:
    ‏27/10/2013
    ارسال ها:
    32
    تشکر شده:
    82
    امتیاز:
    0
    عکس رو که دیدم چشام چهارتا شد.اصلا بهش نمیاد مرده باشه.واقعا مرده؟خدا رحمتش کنه.
    چه کفنش خوشکل بود.منم میخوااااااااام.


    ی چیز جالب این که اگه من نگاه اخروی نداشته باشم ،نمی تونم تلاشی بکنم برای جمع کردن توشه.
    پس کلا کلید اصلی برای داشتن تلاش و پشت کارو عمل ،داشتن نگاه اخروی هست.
    این که من هر کاری رو که میکنم ، برای آخرت،بازم قانع نمیشم و سعی میکنم دفعه ی بعد تلاش و عملم رو چند برابر بکنم.


    خوشا به حال بندگانی که هر لحظه دست از تلاش بر نمی دارن و نگاهشون، یک نگاه اخروی هست.


     
    مودّت, مطهر و مدیر انجمن اعتقادات از این پست تشکر کرده اند.
    #6
  7.  

    مطهر کاربر مسعتد کاربر انجمن

    تاریخ عضویت:
    ‏08/04/2013
    ارسال ها:
    430
    تشکر شده:
    1,221
    امتیاز:
    0

    احسنت حق با شماست.
    برخی فکر می‌کنند اگر نگاه آخرتی داشته باشیم و مرگ را فراموش نکنیم و بگوییم که روزی خواهیم مرد و آنروز شاید امروز باشد، خوب نیست و انسان دچار افسردگی می‌شود و از کارهای روزمرده خود هم باز می‌ماند.
    یا حتی برخی متدینین هم به اشتباه توصیه می‌کنند که به جوانان توصیه نکنید که به فکر مرگ باشند، فکر مرگ آنها را افسرده می‌کند و نشاط جوانی را از آنان بازمی‌ستاند.

    اما این تفکر اشتباه است؛ چون:
    1 روایاتی که توصیه به یاد مرگ دارند، مطلق هستند، یعنی اینطور نیست که حضرات معصومین علیهم‌السلام به قشر خاصی توصیه کرده باشند که به یاد مرگ باشند و روایات شامل پیر و جوان می‌شود.

    2. مرگ واقعیتی است از واقعیات زندگی انسانی و هیچ راه فراری از آن نیست و همه یک روزی این واقعیت را با عمق جان درک خواهند کرد و آنهم اختصاص به پیر ندارد. غالب مرگ‌ها در سنین پیری است ولی کسی از خداوند قول نگرفته است که در سنین پائین و جوانی از دنیا نرود.
    و چه بسا جوانان بسیاری که در همین سنین جوانی به علل مختلف دچار مرگ می‌شوند و دار دنیا را ودا می‌کنند و این با نظری کوتاه به اعلامیه‌های ترحیم مشخص می‌شود.


    3. مرگی که بی‌دین‌ها از آن سخن می‌گویند، بسیار تفاوت دارد با مرگی که دین‌دارها و مخصوصا مسلمانان از آن حرف می‌زنند.
    مرگ در نظر بی‌دین‌ها پایان زندگی است و لذا فکر کردن در مورد آن انسان را افسرده کرده و نشاط را از آدمی می‌گیرد ولی مسأله مرگ در اسلام، آغاز زندگی حقیقی است و مرگ چیزی جز گذر از نشئه‌ای به نشئه دیگر نیست.

    مرگ مورد بحث در اسلام پایان زندگی نیست، بلکه پایان مزرعه آخرت بودن دنیاست؛ لذا وقتی مسلمانی دائما در حال یاد مرگ هست، دائما و لحظه به لحظه تلاش خود را بیشتر خواهد کرد تا از این دنیا بهترین بهره و توشه را برای آخرت برگیرد و اینطور نباشد که مرگ فرا برسد و او چیزی برای آخرت نیندوخته باشد.
    بنابراین نگاه اینچنینی به مرگ نه تنها موجب افسردگی و از بین رفتن نشاط نیست بلکه موجب نشاط و تلاش بیشتر و حفظ ایمان و حاضر و ناظر دین خداست و انسان را به کمال انسانی خود می‌رساند.

    لذا نیت اینچنین انسانی، خدایی خواهد بود و در هر چیز خدا را در نظر خواهد گرفت و اینچنین انسانی حیات طیبه را در این دنیا تجربه خواهد کرد.
     
    مدیر انجمن اعتقادات و مودّت از این پست تشکر کرده اند.
    #7
  8.  

    عطر افلاکی کاربر مسعتد

    تاریخ عضویت:
    ‏10/04/2012
    ارسال ها:
    461
    تشکر شده:
    1,225
    امتیاز:
    0
    شغل :
    روانشناسی
    محل سکونت:
    تهران

    جهانگردي به دهکده اي رفت تا زاهد معروفي را زيارت کند و ديد که زاهد در اتاقي ساده زندگي مي کند.
    اتاق پر از کتاب بود و غير از آن فقط ميز و نيمکتي ديده مي شد.
    جهانگرد پرسيد: لوازم منزلتان کجاست؟
    زاهد گفت: مال تو کجاست؟
    جهانگرد گفت:من اينجا مسافرم.
    زاهد گفت: من هم...


    این یعنی همون نگاه اخروی داشتن
     
    ammar, مدیر انجمن اعتقادات, مطهر و 1 کاربر دیگر از این پست تشکر کرده اند.
    #8